W Sobotę 05.06.2010 będziemy żegnać drogą nam osobę.
Msza odbędzie się o godzinie 10:00 w Kościele parafii św. Kazimierza Gdańsk, Zaspa ul. Pilotów 1.
Pogrzeb rozpocznie się na Cmentarzu Łostowice w Gdańsku o godzinie 12:00.
Żegnamy Cię Sylwiu, Twój entuzjazm i pasja pozostanie z nami. Wszystkim nam będzie Ciebie bardzo brakować.

Bardzo prosimy o nie udzielanie dziennikarzom jakichkolwiek informacji dotyczących Sylwii i tragedii, która miała miejsce.

Rodzina Sylwii

Modelka: Zyta
Asysta: Sułtan ;D  (Marek Ch. – dziękuję)
Wizaż, stylizacja i zdjęcia: Sylwia Kruszyńska)

……………………………………………………………………………………………………………………………………………….

IN ENGLISH

So finally it has begun! I’m running with my camera and improving imagination, well it’s only in convention of fun but… I bought a white and black film for my Zenit adviced by „Mr. Artur”, going to learn in darkroom (fot what I’m ofcourse very gratefull).  Large amount of energy, a big banana smile on my face and work with people which I enjoy so much. Life really is beautifull!

Model: Zyta
Asistance:  Sultan ;D (Marek Ch. – Thanks)
Make up, styling and photo: Sylwia Kruszyńska

Model: Ania
Make up, styling, photo: Sylwia Kruszyńska

………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

IN ENGLISH

Those are Dorota’s  good bye shoots as she’s soon leaving Gdańsk (going to Warsaw) As this creature is strongly connected with my past including all the crazy student stuff and not only I wanted to make her portrait before she runns away This girl is small by posture but  has a strong attitude…something like small Napoleon ;D I’ll miss you Miguel but Warsaw is not so far So…the next ladies going out will be in Warsaw! But will Warsaw survive that?….

Taki mały szumnie nazwany „backstage”. Ogólnie robiłam zdjęcia z wystawionym przez okno zadem ku wielkiej radości przechodniów a zwłaszcza grupce „ciężko” pracujących robotników.  Fajnie musiał wyglądać rzut z boku na zewnątrz: ściana, ściana, ściana…..wystawiony zadek (?!)

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

A little „backstage”.  I was making photographies with my bum stuck out of the window for the joyfull notice of passers by and „hard” working workers. Yeah, it muste’ve look great from outside: wall, wall, wall, bum… (?!)

……………………………………………………………………………………………………………………

Model: Basia Wowczuk
Styling, make up and photo: Sylwia Kruszyńska

Modelka: Basia Wowczuk
Sywlizacja, makijaż i zdjęcia: Sylwia Kruszyńska
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

IN ENGLISH

Today I had to send off my fourteen years old dog as he passed away. Altough I had time to prepare myself for this as there were a fiew complications during the last days, still I got carried away by normal, human emotions…life, and it’s script which always ends the same way.

Model: Basia Wowczuk
Make up, styling and photographs: Sylwia Kruszyńska

Krótka seria robiona w piątek z Samar. Ogólnie makijaże i stylizacje we wszystkich sesjach są moje ale i tak będę wpisywać pewnie za każdym razem, tak więc:

Modelka: Samar
Wizaż i zdjęcia: Sylwia Kruszyńska

………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

IN ENGLISH

So it’s high time to get to work. Better equipment would come in handy but everything in it’s proper time I suppose. Small steps forward to achieve my goal. Beggining form friday ending today time passed in a very bussy way… and that’s only the beggining. As for time being after this whole crazy work stuff I have to rest because during this time I didn’t eat too much (simply didn’t think about it) and couldn’t sleep as I though about the styling and shooting all the time If that’s not real passion and love I don’t know what is…

A short serie made on friday with Samar. All the make ups and styling (and ofcourse photographies) is made by me but I’ll probably mantion authors every time, so:

Model: Samar
Make up and photos: Sylwia Kruszyńska

FLOWERS OF YOUTH

GLASS SEDUCEMENT

Kilka dni wyrwanych z kontekstu w których czas ma własną plastykę…

Miałam się wyprodukować przy tym wpisie jako że sporo przemyśleń ostatnimi czasy miewam ale na to będzie jeszcze czas Tym bardziej że już bukuje terminy na projekty zdjęciowe, które zapewne tuż po realizacji zjawią się na blogu.

…………………………………………………………………………………………………………………………………………

IN ENGLISH

I spent the may hooliday in Cracow. Must admit – I really liked that city. The plan was following:
- first day, resting after the trip
- second day, visitting the city center
- third day, following the tracks of holocaust, visiting Kazimierz

A fiew abstract days where time has its own plasticity…

Wanted to write an esey during this post as I came across many thought during the last period of time but I suppose there will be time for that later Im planning dates of photoprojects which probably soon after realisation will land in my blog.

Przebywając w Kazimierzu zwiedziłam to miejsce nie tylko z komercyjnego punktu widzenia: synagoga, cmentarze żydowskie, pomniki po rzezi Żydów….chciałam wsiąknąć głębiej, czuć więcej. Wchodziłam w kamienice, zwiedzałam zaułki…to miejsce naprawdę przygnębia. Kamienice obrośnięte wewnątrz grzybem, wyniszczone i rozsypujące się (tam wciąż mieszkają ludzie!). Pewien artysta stworzył pomnik, wielki betonowy prostokąt pusty w środku, na stropie wyryty napis „AUSCHWITZ”. Dlaczego go stworzył, pod wpływem frustracji. Pewna firma turystyczna ogłaszała atrakcje jakie zapewnia swoim klientom, opisywała wspaniale spędzony czas zwiedzając obóz koncentracyjny w Auschwitz zapewniając „liczne  atrakcje” i wyśmienitą zabawę dla całej rodziny. Czy faktycznie społeczeństwo staje się tak bezmyślne i plastikowe aby postrzegać takie miejsca jako „ciekawą atrakcję dla całej rodziny”? Odbieram Kazimierz jako pomnik historii, który jest przestrogą, nauką na przyszłość. Z pewnością daje do myślenia….

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

IN ENGLISH

In Kazimierz I saw the place not only from the commercial type of wiev: synagog, jewish cementeries, monuments after mass murders of Jews…I wanted to know, fell more. I entered old tenement houses, forgotten alleys…this place was really giving a feeling of sadness. Tenement houses filled with mould inside, devastated and in ruin (people are still living there!). One artist created a monument, big, concrete rectangle empty inside. On the ceiling there was craved „AUSCHWITZ”. Why did he create it? It was a wave of frustration. A touristic firm announced the attractions in which their clinets could be provided while visitting Auschwitz. It was mentioned as a wonderfull place full of attractions for the whole fammily. Does our society really become so unthinking and plastic to percieve such places as „a great deal of familly enjoyment”? In my eyes Kazimierz is a historical monument, a warning and a lesson for the future. It certainly should make us deliberate…

Od czego by tu zacząć. … sporo się dzieje. Niestety zdjęć z Holandi nie mam jako że trzydniowy pobyt obfitował w niespodziewane wydażenia. Mianowicie wypadek członka rodziny który zakończył się wypadem to szpitala i złamaną łopatką. Reakcja łańcuchowa pociągnęła za sobą brak czasu oraz obecnie przejęcie przezemnie obowiązków domowych w tym gotowania….

….i tutaj pojawia się wyżej zamieszczone sushi. Otóż odkryłam nową pasję jaką stało się gotowanie i całkiem mi  z tym dobrze Wyżej moje pierwsze sushi jakie ugotowałam. Nie będę skromna i powiem że było wyśmienite ;D

DZIAŁANIE, szereg ciekawych wydarzeń który będzie miał miejsce, ogólnie nie narzekam. Mnóstwo zajęć i pozytywne nastawienie. Powoli rozpoczyna się sezon zdjęć, pomiędzy które mam zamiar wplatać autorskie projekty.

POJEDYNEK, miał miejsce w dniu dzisiejszym na ulicy. Czerwone światła na przejściu, stał po drugiej stronie ulicy mrużąc oczy z mimiką małego gremlina – mały chłopiec. Ojciec pochłonięty obserwowaniem nieba z wyrazem twarzy młodego poety zdawał się zapomnieć o istnieniu trzymanego za rękę chłopca, który przewiercał mnie wzrokiem. Odwzajemniłam spojrzenie szeroko się uśmiechając i tak siłowaliśmy się w tym niematerialnym pojedynku aż do pojawienia się zielonych świateł. Chłopiec pociągnął ojca do przejścia i obdarzył mnie najsympatyczniejszym szczerbatym uśmiechem jaki miałam okazje widzieć w ostatnim czasie.
Tak…uśmiech naprawdę ma dużą siłę oddziaływania. Codziennie mijam po drodze zgorzkniałych ludzi ale staram się nie przejmować takiego nastawienia, lepiej zarażać uśmiechem niż być zarażonym pesymizmem.

Zmagania ostatniego weekendu po których musiałam sprzątać cały pokój z rozsypanej mąki. Niepowiem, nieźle się bawiłam.

P.S.
Tym razem na weekend wywiewa mnie do Krakowa – może tam będzie reportaż.
P.S.2
Merci moneisur Mouton.
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
IN ENGLISH

What to begin with…so many things had happened. Unfortunately I haven’t made any photos in the Netherlands. The three day stay was full of unexpected accidents. Someone from my familly had an actident what ended up in a hospital – btoken blade. As a concequence I had to take over all the house work including cooking….

…and that’s where the sushi part beggins. I discoevered a new passion conected with cooking and feel quite good about it The pictures above are  the first sushi I made. I won’t be modest and add that it was delicious ;D

TAKING ACTION, a amount of interesting events will appear so I don’t complain. Much stuff to do and positiv attitude. Slowly the shooting sezon beggins which I’m going to interlace with private projects.

BATTLE, took place today across the street. Red traffic lights, he stood on the oposite side of the street gazing at me with a troll mimic- a small boy. His father grabbed by watching the sky with a facial expression of a young poet, appeared not to notice his little son who was grabbing his hand. The boy was looking right through me. So I’ve looked back at him playing this game for two and sending him a big smile. The unmaterial fight went on until the green lights. The boy pulled his father across the traffic and when he was near me he gave me the brightest and toothless smille I’ve seen in a while.
Yeah…a smille can change many things. Every day I walk pass sad and somehow unhappy people but I always try not to take this passive behaviour from them. It’s better to spread a smille like a disease than katch bad attitude from others

My last weekend actions which end up on cleaning the wholle room from flour. Must say I had a great time though.

P.S.
This time it looks like I’ll be spending the weekend in Cracow – perhaps there will be a photo reportage this time.
P.S. 2
Merci monsieur Mouton.

Justyna

SUN DIALOG

SOFT